Σας καλοσωρίζουμε στο ιστολόγιο του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Καστοριάς!

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

Τελειώνοντας το σχολείο.... Απόφοιτοι 2012

Ο χρόνος είναι η ζωή. Αλλά και η ζωή είναι χρόνος. Είναι αμετάτρεπτος; ναι, είναι όμως και αμείλικτος, κάθε στιγμή δε γυρίζει πίσω. Αρκεί να τη ζεις, να τη νιώθεις. σπατάλη χρόνου δεν υπάρχει, είναι τόσο πολύτιμος που δεν το σπαταλάμε. Χαμένος χρόνος υπάρχει. Χαμένος γιατί δεν κατορθώσαμε ή δεν προλάβαμε να ζήσουμε αυτό που θέλαμε να νιώσαμε. Ο χρόνος τελικά είναι αυτός που κυριαρχεί παντού και στους ανθρώπους. Ο χρόνος είναι αμείλικτος ο χρόνος είναι αναλλοίωτος.
Για πολύ καιρό σκεφτόμουν αν θα ήταν χάσιμο χρόνου να έρθω στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, κίνητρο ένα απολυτήριο γυμνασίου, τίτλος σπουδών, τυπικών προσόντων, απαραίτητος ίσως για μια εργασία. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχα σκεφτεί αν έχω χάσει πράγματα αφού δεν ήμουν στο σχολείο όταν έπρεπε. 
Ξεκινώντας λοιπόν το σχολείο κατάλαβα ότι πραγματικά μου έλειψε. Δεν ήταν πλέον η ανάγκη για ένα απολυτήριο, που μ' έκανε να έρχομαι, αλλά ήταν η εσωτερική ανάγκη για νέα πράγματα, για γνώση, για μια καινούρια προσέγγιση πολλών θεμάτων, τα οποία άρχισαν σιγά σιγά να βγαίνουν από μέσα μου.
Άλλαξαν πολλά πράγματα στον εαυτό μου, ακόμα και μέσα στην καθημερινότητα και στις συναναστροφές με τους φίλους μου τους γνωστούς και γενικά τους ανθρώπους. 
Ίσως ένα μεγάλο μέρος οφείλεται στους εκπαιδευτικούς του σχολείου. ακόμα και ο διαφορετικός τρόπος διδασκαλίας, νομίζω ότι προσωπικά με ωφέλησαν. Η ανταλλαγή μέσα στο σχολείο, ο διάλογος με τους καθηγητές, η συζήτηση πολλών θεμάτων που αφορούν την κοινωνία μας νομίζω ότι με πήγε ένα βήμα μπροστά. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω ότι τουλάχιστον πέρυσι μελετήσαμε τόσα πολλά κοινωνικά θέματα, αρκετά περίπλοκα που υπάρχουν γύρω μας, και πριν έρθω στο σχολείο αγνοούσα ή ήθελα να τα αγνοώ κι ας ήταν δίπλα μου.
Η εξοικείωση με την τεχνολογία ήταν κάτι που πραγματικά δεν το περίμενα, για μένα δεν ήταν απλά ένα βήμα αλλά ήταν άλμα. 
Νομίζω ότι σίγουρα πήρα αρκετά πράγματα από το σχολείο και τελικά δεν ήταν χάσιμο χρόνου.
Κώστας

Η ζωή μας είναι παραφορτωμένη και συχνά μας φαίνεται ότι το να ζούμε είναι ένα τρομερά επικίνδυνο πράγμα. Τα προβλήματα του κόσμου είναι τόσο απίστευα πολύπλοκο πράγμα και σίγουρα δεν αντιλαμβανόμαστε πως δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις. Η πολυπλοκότητα μας δημιουργεί ένα αίσθημα αδυναμίας, παρ' όλα αυτά συνεχίζουμε να ζούμε μέρα με τη μέρα λαχταρώντας κάτι πιο απλόμε πιο πολύ νόημα.
Για αυτό είπα ότι το πιο σημαντικό πράγμα πλέον για μένα μετά από τόσα και τόσα που έζησα είναι να κάνω κάτι για τον εαυτό μου. Ήθελα να εκπληρώσω ένα όνειρο που είχε μέινει ανεκπλήρωτο εδώ και πολλά χρόνια...
Και να που έφθασα μπροστά στο κτίριο που έγραφε με μεγάλα γράμματα η ταμπέλα
ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΙΚΑΙΡΙΑΣ
και μπήκα χωρίς να ξέρω τι θα συναντήσω..Εκεί γνώρισα άλλους ανθρώπους που ίσως ποτέ δε θα συναντούσα  στη ζωή μου. Τη Σοφία, τον Κώστα, τη Φρειδερίκη, τη Βαγγελιώ. Με τη Μαίρη γνωριζόμασταν απο τη σχολή αγιογραφίας που πηγαίνουμε ακόμη.
Εκεί γνώρισα τους καθηγητές-τριες. Την Ηρώ, τη Χριστίνα, το Νίκο, τη Θάλεια, τη Στέλλα, το Βαγγέλη, τη Μιχαέλα.
Ένας ένας οι γραμματισμοί μπήκαν στη ζωή μου.. γλωσσικός, αριθμητικός, πληροφορικός, κοινωνικός, περιβαλλοντικός. Γίναμε μια παρέα όλοι μαθητές και καθηγητες
Εκεί βρηκα:

Συμπαράσταση
Χαρά
Οικειότητα
Λεπτομέρεια
Εγκαρδιότητα
Ισότητα
Οργάνωση

 Δέσιμο
Ειλικρίνεια
Υπευθυνότητα
Τέχνη
Ευαισθησία
Ρυθμό
Ηρεμία
Σοβαρότητα

Ευχαρίστηση
Υπερηφάνεια
Καθηδήγηση
Αυτοπεποίθηση
Ισορροπία
Ριλάξ
Ιδέες
Αξιοπρέπεια
Συνεργασία

Έτσι λοιπόν η ζωή δεν είναι μόνο  ένα ταξίδι, δεν είναι μόνο ένας σκοποός. Είναι μια διαδικασία που την περνάμε βήμα βήμα. Η επιλογή είναι δική μας μπορούμε να διαλέξουμε τη δράση από τη στασιμότητα.
Πρέπει να ξέρουμε πως έχουμε περιθώρια επιλογής πως υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, πως δεν πρέπει να δινόμαστε μόνο στην προσπάθεια να προετοιμάσουμε τη ζωή των άλλων αλλά και να δώσουμε ουσία και στη δική μας ζωή.
Ελένη

Και τι δε θα έδινα να γύριζα το ρολόι του χρόνου πίσω. Θα αξιοποιούσα κάθε λεπτό που πέρασε άσκοπα και χάθηκε στη ζωή μου. Πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος! η ζωή μας φεύγει και χάνεται. Αναγκάζεσαι πολλές φορές να σπαταλάς το χρόνο σου, να μην κάνεις αυτό που επιθυμείς για να ευχαριστείς τους άλλους.
Έτσι κι εγώ, πολλοί οικογενειακοί λόγοι με κράτησαν μακριά από επιθυμίες μου. Η μεγάλη μου αγάπη ήταν η γνώση, η μόρφωση. Ούτε ο γάμος και τα παιδιά μου με έκαναν να ξεχάσω το μεράκι μου. Συνειδητοποίησα μια μέρα ότι η ζωή μου ήταν γεμάτη απο την οικογένεια μου, με τα 3 παιδιά μου και τα 3 εγγόνια μου όμως μέσα μου είχα μια δίψα να δημιουργήσω, να κάνω πολλά πράγματα που δεν μπόρεσα. Έπρεπε λοιπόν να εκμεταλλευτώ το χρόνο μου. Σίγουρα δε θα ζήσω όσα έζησα. Αυτο με τρόμαξε. Δεν έπρεπε άλλο να τον σπαταλήσω άσκοπα.
Ξεκίνησα λοιπόν ζωγραφική η δεύτερη αγάπη μου αγιογραφία και χορωδία με πολύ μεράκι.
Και η ολοκλήρωση ήρθς όταν μέσω  μιας φίλης ήρθα στο ΣΔΕ. Τι εμπειρία Θεέ μου!!
Στην αρχή ξεκίνησα επιφυλακτικά..τι θα μάθω, πως θα είναι; Όμως σήμερα στον Β' κύκλο καταλαβαίνω πόσο δημιουργικά αξιοποίησα τον πολύτιμο χρόνο μου. Δύο χρόνια απή τη ζωή μου πέρασν με γνώση, δραστηριότητα, κοινωνικότητα χαρά. Οι καθηγητές μου είναι αξιέπαινοι, μας αντιμετωπίζουν με αγάπη. Γνώρισα συμμαθητές, έκανα φίλες-ους, οργανώσαμε γιορτές, εκπαιδευτικές εκδρομές. Όλα θα μου μείνουν αξέχαστα. Επισκεφτήκαμε αρχαιολογικούς χώρους, που ξέρω λόγω απόστασης ότι δε θα μπορούσα ποτέ να παω. Η ζωή μου σε μια δύσκολη περίοδο άλλαξε., απέκτησα ενέργεια, ενδιαφέρον, χαρά και προοπτική ίσως για το Λύκειο... 
Φωνάζω σε ανθρώπους που γνωρίζω έστω και τώρα να δημιουργήσουν στη ζωή τους. Το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας σου δίνει αυτή τη δυνατότητα.
Ευχαριστώ το Θεό που με βοήθησε να βρω αυτό το δρόμο και βρήκα πράγματα που γεμίζουν τη ζωή μου με δημιουργία και ηρεμία. Επίσης ευχαριστώ και τους καθηγητές του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας για ότι μου μάθανε που είναι τόσο πολύτιμα.
Μαρία
 
Το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας εκτός από μια πολύ καλή εμπειρία μου πρόσθεσε στη ζωή μου μια πινελιά με πολύ έντονα χρώματα.
Βαγγελιώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου